Featured Slider

Hi friends :)

Let's start this off by saying that I'm by no means an expert on solotraveling, at least not yet. However, as I've been posting pics while traveling by myself, mostly on Instagram (you can find pics of recent travels but I cleaned up my gallery so it will only show pics of 2016), I've had people messaging or asking me in person if I had any tips for them, because they wanted to start solotraveling but still had some things they'd worry about.

I'd like to address the single most important question I get in this blogpost and share the things I've learned through the trips I did by myself. Please let me know in the comments (here, or on my Facebookpage) if there are other questions you'd like me to answer.

How to make sure I won't feel lonely?

First of all I'd like to point out that one of the most important things we have to realize in life is that being 'alone' does not equal 'being lonely'. You can be in a room full of people and still feel lonely, and you can be on your own and feel perfectly at ease and happy. I've faced situations in my life where I felt more lonely trying to connect to someone (or to a group of people) I failed to connect with than when I was on my own. Anyone who's experienced the final stages of an ending relationship, be it a friendship or an intimate relationship, surely is able to relate to this feeling as well. Everyone's probably had moments in their life where they met people who were so completely and fundamentally different from them in mindset, way of life or principles that they wished to escape from the situation as quickly as possible. The confrontation with the lack of connection is harder than just being on your own.

This being said, there is no denying the fact that when you go somewhere you don't know anyone yet, the reality is that you will have to make some effort to meet people to have great connections with, while staying in your familiar circle of people is a guaranteed way to at least have some connections, a lot of them being great as well. If you belong to the group of people that worry about the loneliness question, you presumably like being around people, as I do. The tips I can give you are all very practical. 

First of all, if you, like me, enjoy being alone sometimes, make sure that you always have the POSSIBILITY to be around people when you feel like it. This has a few implications. 

One: stay in a place where there are other people. When you stay in an AirBnb all by yourself and there's no one around, chances are much bigger that you will get lonely, especially during 'lost moments' that make for perfect occasions to meet new people when staying in a hostel (waiting to check in on arrival, making your bed, unpacking stuff from your bag, cooking dinner, relaxing when you come back from an activity, doing your laundry, maybe smoking a cigarette if you're a smoker, getting ready to go out, taking a look outside from the balcony, getting ready for bed,...). When you stay in a quiet private accomodation all by yourself, these moments are actually 'lost' moments. When you are in a hostel it is for example in the kitchen, trying to find out how the stove works, that you meet new, fun people whom in many cases you can have amazing connections with. You certainly won't be in the mood to have conversations with new people ALL the time when traveling for a long time, and neither will they, but in general, most solo travelers and hostel guests are friendly and sociable people. 

The second implication is: if for whatever reason (whether you couldn't get a bed in a hostel anymore, or whether you just want to be in a private room for a few days) you decide to stay in an AirBnb/hotel room/rented apartment/... by yourself: make sure that you have planned activities where you won't be alone. If you are already limited in possibilities to meet people by your choice of accomodation and you are worried about feeling lonely, you should definitely not roam around by yourself all the time.
I stayed in an AirBnb in Cagliari, Sardinia last summer because I was too late to book a bed in a hostel, and I had a little mental breakdown one day because I had no prospect of meeting anyone as I was going to stay in that same AirBnb for the next days, and I had been alone for the first few days, not signing up for anything because I thought I'd enjoy actually being on my own. Boy was I wrong. I got myself together after that and like I always do when I feel bad, I asked myself what I learned from this situation (since I believe there are no bad moments in life, only good moments and moments that teach you something). What I learned is that I am not, as I thought before, a person who essentially prefers to be alone. And the practical lesson was that I should book ahead next time so I could stay in a hostel. I signed up for a guided day trip the next day and I went to a couchsurfing event that luckily took place that same night, and everything was alright again. I met some people on a terrace during the CS event and had a great night, and the next night I met up again with two of these people, interesting and fun girls who were working in Cagliari that summer as an intern and an au pair. This is only one short experience I had with loneliness while solotraveling, and luckily it's the only one I've had so far, but I learned a lot from it and I will never forget the girls I met there either. 

So, my practical anti-loneliness tips for you are:
  1. Stay in a hostel or at someone's home with Couchsurfing. I will talk about my Couchsurfing (CS) experiences in another blogpost.
  2. Book ahead at least part of your accomodation (for safety reasons I recommend you to always book the first place you will stay at, especially when you visit a country for the first time and especially when arriving at night, but this is something for another blogpost)
  3. Sign up for group activities. Even just one. This doesn't mean you have to indulge in pub crawls and crazy boat parties if that is not your thing. There are many different kinds of activities to be found.  
  4. Stay in touch with people you love that are still at home. You have to find out for yourself what works best for you. Some people prefer not to be in touch too much, and some people could even feel lonelier when they do. It's important to learn how to mentally stand on your own two feet and learn how to handle problems by yourself. Nothing has given me more confidence in my life than traveling by myself. The moment when you arrive in a city you have never been to and you have to find your way alone, is one of the most exciting things I have ever experienced, and succeeding in all kinds of little challenges you face when traveling alone is incredibly satifying and rewarding. You will gain so much strength and confidence in yourself and your capacities. You learn how to rely on yourself but also to be brave enough to talk to others and ask them for help or information, and in my experience they are very happy to help you since people feel more comfortable talking to one person than to a group, especially when speaking another language. You have to find the balance between staying in touch with loved ones and taking care of yourself. 
Other ways to solotravel that are great to meet people are things like Workaway where you can do all kinds of volunteer work all over the world in exchange for food and shelter, Wwoofing where you learn how to work on different kinds of organic farms around the world (usually they ask you to stay at least a few weeks because they have to invest time in teaching you certain skills), aupair work where you stay with a family you choose and take care of the kids which is usually also for a month or more, and many other organizations that offer an experience abroad in exchange for your engagement and help for some kind of project. Besides the fact that you meet other people when you do things like this, it is also a way to travel on a budget since you don't have to pay for accomodation and/or food (generally speaking), but more important: you have the chance to really experience a certain place, more intensely than when you just go there playing tourist. You experience the local culture, the way of life, you can learn the language (even if it's just a little), you can make friends, you are able to create a bound with the family or people you stay with, and you simply get to know the place you live at in a different way because you actually LIVE there.


As you can see this post would become far too lengthy should I also address other questions than the one about loneliness, so I will surely write other posts about solotraveling in the future, especially since I will graduate next year and I plan to leave the country after that. 

I'd like to end this post by saying that you inevitably will feel lonely at times when you travel alone for a longer period of time, especially when facing challenges and when it seems like nothing is going right and you wished you had someone by your side whom you could share your frustration with, but by following these tips you can at least reduce these moments to a bare minimum. There are no bad moments in life, only good moments and moments that teach you something, and traveling alone owes its beauty not only to the great connections and experiences you have when you visit a place by yourself, but also and particularly to all the stuff you learn and could only have learned this way.

Have you traveled alone before ? If you have some tips to share as well, please feel free to post them in the comments! 

Stay tuned for the next How to start solotraveling post!

Lots of love,
Manon


How to start solotraveling part 1: the fear of loneliness

Hi guys :)

It's been a long, long time since I wrote my last blogpost. As you can (hopefully) tell, I changed the layout of my blog (what do you think? Do you like it?), and more important: I decided to start writing my posts in English again. 
The patriotic part of me still struggles with the fact that I'm not paying tribute to the beautiful, widely spoken, universal language that is my mother tongue which is Dutch or more precisely Flemish, but the more I travel and make friends from all over the world, the more I question what's more important to me: paying tribute to my beloved native language, or being understood by more people than the ones I share a lovely but tiny country with (and of course the ones that live in the country a little more up north of ours). 
I feel like it's starting to become more important to me (again) to write in a language that more people can read, so from now on I will be writing my posts in English. Last time I made this decision, I was writing my posts in both Flemish and English, which didn't feel very natural to me and it made me switch back to Flemish since for the first time in forever, writing required me to think. I love writing since it is something natural to me; even in English, altough I have to think a little bit more than in Flemish.
Yet writing in one language doesn't require me to think too much, while trying to say the same thing again in another language in the same blogpost does. That's why I'll limit myself to one language from now on and as most Belgian and Dutch people speak English very well, I think most of you will understand.



I'm thinking about translating my older posts to English as well, but that's something I'll do in the long run, since I really want to start writing new posts first and rewriting old things isn't the most fun thing to do in the world. 

I hope you will enjoy my new posts in English. 
My first post will be directed towards all of you who've asked me for some tips on how to start solo-traveling, so if that's your thing, stay tuned!
Next up will be a good old fashion post, an update on my favourite selftan, a travel post on Norway with pics of my last trip, an update of my student room, an update on the minimalist challenge, and much more :) 
I will still write beauty and fashion related things as well as posts expressing my opinion or feelings about something, and as always you'll be able to find everything categorized on top of the page.

I'm definitely not the most consistent blogger in the world (not in the slightest) but hell, I'm not a quitter either ;)

Lots of love
Manon



Big blog update! New layout, new language ;)

Liefste bloglezeressen,

Hier ben ik weer met een nieuwe post!
Mijn absoluut favoriete zelfbruiner (nu al een hele tijd lang) is Loving Tan. Ik gebruik de Deluxe Bronzing Mousse in Ultra Dark (deze). Het is een superproduct dat een prachtige bruine kleur geeft die géén oranje ondertoon heeft, het is vegan (niet getest op dieren en vrij van dierlijke producten), bevat geen parabenen, en ruikt lekker.
Veel mensen stellen me er vragen over en dus denk ik dat het wel handig is als ik er een hele blogpost aan wijd ! 

1. Geeft Loving tan vlekken of strepen?

Neen. Ik gebruik al bijna 10 jaar zelfbruiners en ik heb dus veel ervaring met verschillende soorten en merken. Loving Tan is een bruine mousse en geeft een mooi gelijkmatig effect. Je brengt hem aan met een handschoen, misschien dat dat een rol speelt.

2. Stinkt Loving Tan?

Helemaal niet! Dat is een pluspunt tegenover veel andere zelfbruiners. Loving Tan ruikt juist lekker.

3. Hoe lang duurt het voor je bruin ziet?

Als je de Deluxe Bronzing Mousse gebruikt (deze) dan zie je onmiddellijk bruin dankzij de gidskleur (de bruine kleur die je ziet wanneer je de mousse uitsmeert en die je toont waar je al geweest bent). De kleur ontwikkelt zich nog in de 6 uren nadat je het product hebt aangebracht, en is dan pas op zijn uiteindelijke donkerste punt. De gidskleur is afwasbaar, wat wil zeggen dat zolang je niet gedoucht hebt, de kleur zal afgeven met water (dus ook zweet). Dat geldt enkel voor de gidskleur, de uiteindelijke (semi)permanente kleur is niet afwasbaar met water. Het beste is dus om eerst te douchen zodat je huid proper is, dan je zelfbruiner 's avonds aan te brengen en ermee te gaan slapen, en 's anderendaags te douchen om de gidskleur te verwijderen. 's Nachts zal je huid niet nat worden behalve als je zweet (dan ga je wel vlekken op je lakens krijgen maar die zijn perfect uitwasbaar) en heeft de kleur tijd genoeg om te ontwikkelen zodat je de dag erna zo bruin ziet als je wil. 


Boven: voor, onder: meteen na het aanbrengen 

4. Waar moet ik op letten bij het aanbrengen?

Ten eerste moet je een handschoen kopen bij je product (deze). Loving Tan mousse breng je niet aan met je handen omdat het zo een sterke zelfbruiner is dat het je handpalmen zou verkleuren.

Ten tweede: zorg dat je huid gescrubd en gewassen is voor je zelfbruiner aanbrengt. Op die manier zal je huid gelijkmatig lichter worden omdat je op voorhand al dode huidcellen verwijderd hebt. Om gelijkmatig lichter te worden, dien je ook nadat je gebruind bent, goed te hydrateren met bodylotion. Als je een tijdje geleden de mousse aanbracht zal je zien dat je huid door het aanmaken van nieuwe huidcellen en het verliezen van dode huidcellen, op sommige plekken wat lichter geworden is wanneer je niet scrubt. Je kan dan gewoon met een scrubhandschoen of een loofah je huid scrubben zodat je weer gelijkmatig je eigen huidskleur hebt, en daarna opnieuw zelfbruiner aanbrengen.

Ten derde: smeer handen, voeten, knieën en ellebogen eerst in met bodylotion voor je Loving Tan aanbrengt. Dat zijn plaatsen die meer bruin worden doordat je huid er anders is.

Ten vierde: breng Loving Tan op je handen aan als volgt: gebruik een make-upsponsje in plaats van de handschoen, en vorm een klauw met je vingers. Op die manier zorg je ervoor dat je geen witte streepjes krijgt in de rimpeltjes op je knokkels. Behandel je volledige bovenkant en zijkanten van je vingers maar absoluut niet je handpalmen! Verwijder eventuele mousse op de handpalmen onmiddellijk met water en zeep (bv met een washandje), want zelfbruiner en handpalmen zijn een slechte combinatie. Gebruik niet teveel product wanneer je je handen behandelt! Je kan altijd bijbruinen achteraf, maar als je handen te donker zien ga je moeten wachten en je handen veel wassen vooraleer ze terug normaal zijn.

Ten vijfde: was zelfbruiner van voeten en handen af na een halfuur à maximum een uur. Dit is een goede tip die ik las in een mail van Loving Tan die ik nu altijd toepas met succes. Vooral handen bruinen veel meer dan de rest van het lichaam en dus kan je best het product al sneller verwijderen op die plaats. Je zal dan wel een kleurverschil merken aangezien op de rest van je lichaam de bruine gidskleur nog aanwezig is, en de permanente kleur op je handen nog niet zichtbaar is, maar vergis je niet! Hij is nog aan het ontwikkelen. Ga slapen en de dag erna is je kleur precies goed!

5. Gaat Loving Tan af als ik ga zwemmen?

Nee. Enkel de gidskleur is afwasbaar met water. Die moet je afwassen in de douche, vanaf dan is de kleur op je huid blijvend en zal hij langzaam vervagen door veel te douchen/scrubben/de natuurlijke evolutie van je huid die zichzelf vernieuwt.

6. Geeft Loving Tan af op witte kledij?

Nee. Loving Tan zal enkel de gidskleur afgeven op wit, bv wanneer je hem ipv 's avonds, 's morgens aanbrengt en de gidskleur doorheen de dag op laat. Als je dan zweet, zal je dat zien aan de binnenkant van lichte kledij maar dat kan je uitwassen. Het beste is om de zelfbruiner 's avonds aan te brengen zodat je je daar geen zorgen om moet maken.

7. Hoeveel kost Loving Tan?

De mousse die ik tot nu toe gebruikt heb, is de Deluxe Bronzing Mousse in de kleur Ultra Dark (zie hier) en kost 39,95 Australische dollars (€27,08 is dat momenteel) en de handschoen die je gebruikt om Loving Tan aan te brengen (deze) kost 14,95 Australische dollars (€10,1). Het is heel belangrijk dat je deze zachte handschoen gebruikt voor een mooi resultaat (je handpalmen mogen niet bruin worden en een gewoon washandje zou strepen geven).
Je kan op de website ook een ding kopen (hier) om je rug makkelijker in te smeren, maar dat is niet nodig tenzij je echt niet goed aan je eigen rug kan. Ook verkopen ze een handschoen om te scrubben, die ze soms gratis erbij geven met een bepaalde code, maar die heb je ook niet nodig als je een scrubhandschoen of loofah hebt thuis.

Er is ook een Express versie van de mousse in de kleur Dark (hier) of in de kleur Medium, waarbij je na 2 uur al de gidskleur kan afwassen omdat de kleur sneller ontwikkelt (de gewone heeft 6 tot 8 uur nodig om op zijn donkerste punt te geraken). Die heb ik zelf nog niet geprobeerd maar ik ben van plan om hem binnenkort te bestellen! Momenteel is de 120ml versie uitverkocht op de website en verkopen ze enkel de 200 ml, die ik in de toekomst wel graag zou kopen indien de Express goed is meegevallen maar voor de eerste keer ga ik niet meteen een grote fles kopen. De Express versie kost evenzeer 39,95 Australische dollars (€27,08). Als ik deze goedgekeurd heb, zal ik jullie dat zeker laten weten! 

8. Hoeveel zijn de verzendkosten en hoe lang moet ik wachten tot mijn bestelling aankomt?

De verzendkosten naar België zijn zo te zien verlaagd naar 10 Australische dollars (€6,7)! Toen ik bestelde, was dat meer, behalve wanneer ik boven een bepaald bedrag zat. Super dus! Soms zijn de verzendkosten dus gratis boven een bepaald bedrag. Dat zie je op de site! Je moet zo'n 2 weken (5 - 14 dagen) wachten voor je pakketje aankomt en je kan het online volgen met de code die ze je sturen in een mail. Als je wil kan je ook Express Shipping kiezen, dan betaal je 20 AUD oftewel €13,6 en heb je je pakketje al binnen 2 - 5 dagen.

Ziezo, ik denk dat ik alles gezegd heb. Let me know als je nog met een vraag zit voor mij, zodat ik je kan helpen :) 

Veel liefs,
Manon

Update van mijn favoriete zelfbruiner + tips!

Zoals jullie al konden lezen in mijn blogpost over mijn nieuw kot (hier), heb ik gezorgd voor allerlei koperaccenten in mijn interieur, door spray paint te gebruiken.
Ik ben begonnen met een paar dingen en heb uiteindelijk heel wat meer gedaan, waardoor ik geleerd heb waar je op moet letten als je iets (koper) wil sprayen. Zo meteen zal ik jullie daar wat tips over geven!


Ik sprayde de laatjes van de kistjes op mijn bureau koper, dat was mijn eerste plan. Die laatjes (bakjes?) hadden normaal Lego-kleuren (groen, blauw, rood, geel) en dat vond ik niet meer mooi. Ik wilde liever iets uniform en strak, en stijlvoller. De bakjes zijn van een hard plastiek gemaakt en waren vroeger een beetje doorzichtig, maar nu dus niet meer. 
Ik sprayde ook mijn bureaulamp koper. Die had oorspronkelijk een aluminiumkleur.


Ik sprayde ook al mijn cursusmappen koper, want ik wilde ook hier uniformiteit en geen bont allegaartje aan kleuren. Ik heb maar één breed (Ikea Kallax-)rek in mijn kamer staan (zie deze post) waar zowel decoratieve als praktische dingen in staan dus om het geheel mooi te houden vond ik dat de praktische dingen aangepast moesten worden aan de decoratieve. 


Dit bloempotje is een blikje dat ik koper spoot.

Ik had nog geen borstelhouder dus spoot ik een oud glazen potje dat ik vroeger reeds bespoten had (toen in het roze) en eigenlijk wilde weggooien, koper en stak daar mijn borstels in. De borstels zijn ook in metaalkleuren en zijn dus ook zowel praktisch als mooi :)

Ook mijn stoelpoten spoot ik koper. Ik kocht de stoelkuipjes en de poten, die oorspronkelijk zilver zagen, in Ikea. 
Ik wilde deze kuipjes liever met houten poten, maar die houten poten verkopen ze nog niet in de Belgische Ikea (ik heb hen gecontacteerd). Zo zien de stoelen eruit met het houten onderstel (Ernfrid, zie hier):


Waarop moet je nu letten als je iets koper spuit?

1) Gebruik GOEDE SPRAYPAINT!

Ik had een tijdlang online gezocht naar koperen spraypaint, meestal via tutorials en DIY blogposts die ik las. Uiteindelijk besloot ik dat ik eigenlijk net zo goed gewoon koperen spraypaint kon kopen in de Ava, zodat ik het meteen had, zodat ik er altijd kon gaan bijkopen indien hij op was, en zodat ik ook geen verzendkosten moest betalen. Ik kocht ook een primer spuitbus (dat is om een onderlaag te creëren voor je verf, zodat hij beter blijft) en een glanzende vernis spuitbus. Ik heb allerlei soorten vernis geprobeerd, daarover zo dadelijk meer.  
Ik was helemaal niet tevreden over de resultaten die ik verkreeg door Marabu spraypaint. Ik heb ongelooflijk veel geld uitgegeven aan nieuwe verfbussen in de Ava omdat ze gewoon onmiddellijk op waren (een fles kost bijna 10 euro, en ik heb er toch minstens 6 moeten kopen, als het er niet meer waren, en dan heb ik het enkel nog maar over de koperverf en niet de primer en de vernislaag...) Op het laatst waren alle koperflessen gewoon op in de Ava omdat ik er zo vaak een kwam bijkopen (voor hetzelfde project).
Door een of andere wijze ingeving (of misschien omdat ik het grondig beu was dat ik zoveel geld kwijtspeelde) ben ik eens in een andere winkel gaan kijken (Lucas Creativ) of ze daar geen (goedkopere) spraypaint hadden en jawel! Ik kocht een spuitbus van Montana (deze) die maar rond de 6 euro kostte bij Lucas Creativ, en die nu nog steeds niet op is ondanks dat ik er vrij veel mee gespoten heb!
En... Het resultaat was ZO veel mooier en professioneler dat ik de reeds gespoten dingen gewoon opnieuw heb gespoten met de Montana verf. Ik heb foto's gemaakt zodat jullie het enorme verschil kunnen zien. Niet alleen was Marabu duurder en razendsnel leeg, het maakte ook strepen. Een extra pluspunt van de Montana is ook dat de verf van zichzelf een soort glanseffect heeft.



Rarara welke kant gedaan is met Montana en welke met Marabu? ...


Zelfde map, voor en na... Marabu VS Montana (de verticale strepen heb ik wel zelf gemaakt door transparante lijm te gebruiken als vernislaag, wat dus ook geen slim idee was, maar daar zal ik het zo meteen over hebben):



Marabu VS Montana: 



 Hier zie je heel goed de vlekken die ik verkreeg met Marabu:


...en hoe ik met dezelfde techniek een ander, perfect resultaat kreeg met Montana: 


Hier zie je hoe mooi het chrome effect van de Montana verf is:


En hier nogmaals het reusachtige verschil:


Conclusie: ik raad je aan om Montana te kopen!

2. Dek af wat niet koper mag worden

Dat wil zeggen, bescherm de ondergrond (ik legde grote stukken karton van mijn Ikea verpakkingen op de tegels en ik heb nog steeds wat koper moeten wegvegen waar ik per ongeluk toch naast het karton zat), en werk zo mogelijk liefst buiten (op een dag dat het kan regenen liefst onder een overdekking) of op een plaats die vuil mag worden. Het koper verstuift zich namelijk toch wel een beetje in het rond waardoor ik bijvoorbeeld het onderste schap van mijn witte rekje moest proper maken omdat ik mijn projectjes binnen gedaan heb. 
Ook bijvoorbeeld de binnenkant van de laatjes die ik gespoten heb, dekte ik af omdat ik die niet wilde koper spuiten (omdat dat verf verspilling zou zijn).

3. Gebruik geen transparante lijm NOCH lakbare vernis als vernislaag

Als je wil vernissen, gebruik dan een vernisspray. Ik heb op mijn mappen - die van karton zijn - eerst lakvernis gebruikt bovenop de koperlaag, en die vermengde zich met het koper (ondanks dat ik meer dan een dag en een nacht gewacht heb om hem aan te brengen over de koperlaag). Daardoor vormde hij een vervelende pasta. Hij stonk overigens en was ook meteen op. Dan heb ik een fles transparante knutsellijm gekocht omdat in andere DIY projecten aangeraden wordt verf daarmee te vernissen aangezien dat een efficiënte en goedkope manier is om je projectje waterbestendig te maken. Op mijn koperen mappen was dat dus niet zo mooi. Je zag de stroken veel te veel en het resultaat was gewoon niet mooi.
Ik heb ook een glans-vernisspray geprobeerd initieel maar die zorgde er niet voor dat het koper niet meer afgaf op mijn handen als ik mijn mappen vastnam (en dat was toch mijn doel), waardoor ik dus de lakvernis en de lijm geprobeerd heb, zonder succes. Toen ik uiteindelijk mijn mappen opnieuw gespoten had met de Montana verf, heb ik ze niet vernist, en eigenlijk gaan ze nu ook niet meer af, of toch al veel minder want ik merk er alleszins niets van. 

4. Laat lang genoeg drogen en breng een tweede laag aan

Sommige mensen zijn ongeduldig, maar het is toch belangrijk om de verf zeker 2 uur te laten drogen vooraleer een tweede laag of vernislaag aan te brengen. Die tweede laag is ook nodig omdat je dan pas alles goed gedekt hebt. Je kan beter twee laagjes aanbrengen dan te proberen in 1 laag alles volledig te dekken door heel veel te spuiten (want dan ga je druppels krijgen, zeker op horizontale oppervlakken zoals stoelpoten en dergelijke).

5. Hou genoeg afstand met de spuitbus

Het beste resultaat krijg je als je de spuitbus op zo'n 20 cm afstand houdt.

6. Verlucht tijdens en na het spuiten

Het beste is om buiten te werken maar als dat niet kan, werk dan met de ramen open en de radiator UIT (een gasradiator kan voor ontploffing zorgen wanneer hij in aanraking komt met de dampen van de verfspray!!!). Het is niet gezond om de dampen van de verfspray in te ademen. Omdat ik eerst mijn mond niet bedekte ben ik in het begin duizelig geworden en kreeg ik hoofdpijn, dus bedek best ook je mond en neus als je niet buiten kan werken. Laat je ramen openstaan nadat je klaar bent zodat de ruimte kan verluchten.

Zo, dat zijn mijn tips!
Als je vragen hebt over iets dat ik ben vergeten te zeggen, let me know :) !

Veel liefs,
Manon

DIY copper spray paint EVERYTHING! 6 tips

Misschien herinner je het je nog wel van in 2013 (deze post), maar ooit kocht ik een set om zelf gelnagels te zetten. Ik heb dat niet veel gedaan indertijd, omdat mijn nagels onder de gel door bleven scheuren (en de gelnagel dus ook afbrokkelde wanneer mijn eigen nagel gescheurd was) zoals ik zei in deze post van 2014. Ik weet niet hoe het kan dat mijn nagels onder de gelnagel bleven scheuren zoals ze ook deden zonder gel, maar ja. Uiteindelijk heb ik jarenlang niet meer de behoefte gehad om gelnagels te hebben (ook omdat ik een tijdlang mijn nagels kort hield en dus geen lange nagels miste), maar dit jaar begon ik het toch weer jammer te vinden dat elke keer wanneer mijn nagels lang geworden zijn, ze afscheuren. 

Ik ben een poosje minder bezig geweest met make-up en beauty (cf. deze post), overeenstemmend met de periode waarin ik op zoek was naar mijzelf tijdens en na een emotioneel drainerende relatie, een periode van grote Kierkegaardiaanse vertwijfeling, en sinds vorige zomer ben ik mezelf steeds meer beginnen terugvinden. Ik weet wat ik wil, wat mij gelukkig maakt (en wat me óngelukkig maakt), wat ik belangrijk vind, wat ik waardeer en wat absoluut niet, ik weet wat ik accepteer en wat nooit meer, en ik weet wat ik nooit meer mag vergeten, en dat is onder andere wie je zelf bent. 
Een deel van wie ik ben is het deel dat ooit deze blog startte onder de toenmalige naam 'L'Apparence', het deel dat gelukkig wordt van te kunnen schaterlachen met het hoofd achterover, babyroze, glitter, lekkergeurende scrubs, pastelkleurige cupcakes, strakke interieurs, hoge hakken, lang haar, lange nagels, jurkjes, pioenrozen, fluffy dingen, iPhone hoesjes, goud, make-up, bruine huid, en minimalistische juwelen. Dat deel heb ik een tijdlang verwaarloosd, omdat ik was beginnen geloven dat het niet 'mij' was, doordat ik samen was met iemand die volledig tegengesteld was aan mij en kritiek uitte op alles wat ik in essentie ben, en waar ik vandaan kom. Ik heb geleerd dat je nooit, maar dan ook nooit mag vergeten waar je vandaan komt. Je mag jezelf en je grond nooit verloochenen, tegenover wie dan ook, om geaccepteerd te worden. Mensen die - impliciet of expliciet - verwachten of wensen dat je dat doet, zijn niet de mensen die je nodig hebt in je leven. Zo eenvoudig is het. De mensen die je nodig hebt in je leven zijn de mensen die je waarderen om wie je bent, en die je nooit veroordelen.

Terug lange nagels hebben is voor mij dus iets dat belangrijker is dan dat het er op het eerste zicht uitziet. Ik ben natuurlijk ook gewoon blij om het mooie geluid te horen wanneer ik typ op mijn toetsenbord met mijn lange nagels, en ik geniet er nu van om te typen op mijn gsm. Ik moet me nooit meer zorgen maken over hoe mijn nagels eruitzien, want ze zijn elke dag perfect mat roze. Het leuke van gelnagels is dat zelfs wanneer je geen make-up op hebt en je doet helemaal geen moeite, je nog steeds tevreden naar je nagels kan kijken en glimlachen om hoe mooi ze eruit zien. 


Ik liet mijn nagels zetten door een vriendinnetje van op de basisschool, Julie (Très Julie), die nog een plaatsje voor mij wist te vinden, waar ik heel dankbaar voor ben! Ik wilde graag matte, heel licht mauve-roze nagels, met een vierkante maar licht afgeronde tip. Ik ben heel tevreden met het resultaat! Dankjewel Julie :)
Als mijn eigen nagels gegroeid zijn, zal ik in de toekomst waarschijnlijk geen tips meer nodig hebben, maar ik denk en hoop dat de gel mijn nagels beschermt en dat ik dus gel ga blijven gebruiken zodat ze nooit meer afbreken.

Update (8 november 2016): Ik heb intussen (al héél lang) geen gelnagels meer, want ik ben nogal perfectionistisch en het stoorde me enorm toen er een nagel afbrak net voor ik naar een feestje moest. Ik heb ze toen allemaal afgevijld (ja, zelf, en ja, dit is ongelooflijk slecht, mijn nagels hebben sinds een maand of twee pas terug hun normale dikte...) omdat ik echt niet met één afgebroken nagel wilde rondlopen. Ook groeien mijn nagels ongelooflijk snel en had ik dus al meteen een uitgroei die me heel erg stoorde, en ik kon onmogelijk na anderhalve week al terug gaan want dan zou het een dure grap worden. Sindsdien heb ik het dus opgegeven en beslist dat het toch niets voor mij is, omdat ik te perfectionistisch ben om anderhalve week mooie nagels te hebben en dan de rest van de maand semi-nagels, en daarbij het constante risico te lopen dat er een nagel breekt en ik moet hopen dat ik zo snel mogelijk helemaal naar Limburg kan om hem te laten herstellen. Not the best idea, maar ik was er wel gelukkig mee voor de korte periode dat ik ze had ;) 


Veel liefs,
Manon

Eindelijk weer lange nagels!

Hallo daar,

Dit zijn een aantal spullen die ik de afgelopen maand kocht voor de lente/zomer, die 'accidentally vegan' zijn zoals ze dat weleens noemen: dingen die geen dierlijke materialen zoals leder/wol/bont bevatten, zonder dat het merk daar echt bewust mee bezig is (en zonder dat het merk voor het overige per se vegan is). Ik vind het heel leuk om accidentally vegan spullen te vinden, want ik vind dat je op die manier merkt dat het heus niet zo moeilijk hoeft te zijn om diervriendelijk te leven. Je hoeft niet per se naar speciale winkels te gaan. 

Ik laat jullie ook zien hoe ik mijn spulletjes al gestyled heb sinds ik ze heb! 

Tasje, La Bottega (Hasselt)


Glittersneakers, Liu Jo

Wat ik opvallend vind aan deze sneakers - naast het feit dat ik ze zelf gewoon supermooi en glittery vind - is dat werkelijk overal waar ik kom met deze schoenen, mensen heel vrolijk worden en me komen zeggen hoe leuk ze mijn schoenen vinden. Ik koop zeker nooit kleren opdat of omdat anderen ze mooi zouden vinden maar het is wel een leuk gevoel als iemand die je totaal niet kent je een compliment geeft.


Pennenzak & toilettas, Ted Baker

Ik kreeg deze pennenzak van mijn moeder en ik was er zo verliefd op dat ik achteraf zelf de toilettas heb besteld op de website van La Bottega!


Handtas, Star Mela

Ik vond deze tas zó mooi en hij past echt perfect bij mij qua stijl, dus ik kon het niet laten om hem te bestellen via Asos. Ik denk dat als je iets tegenkomt dat helemaal 'jij' is, je het moet kopen. Dat zijn namelijk het soort spullen waar je jarenlang plezier van hebt en die je nooit beu raakt. Ik heb bijvoorbeeld een bordeaux handtas (van Arthur & Aston) sinds mijn tweede of derde middelbaar die ik nog steeds gebruik en nog steeds prachtig vind, en dat is nu toch al zo'n 10 jaar geleden. Hetzelfde geldt voor de beige leren handtas die je kon zien in een foto hierboven, daarvoor zocht ik heel Berlijn af in elke Hugo Boss winkel toen ik een jaar of 16 was, en ik kon hem uiteindelijk gewoon bestellen in La Bottega (of all places - een van de winkels waar ik het meest kwam toen ik nog in Hasselt op school zat). Die handtas heb ik dus ook al zo'n 7 jaar en hij is voor mij nog steeds de mooiste handtas die ik ooit zag. 
De tas van Star Mela is van katoen, en is dus vegan. Ik vind hem leuk omdat hij zo groot is (waardoor ik hem kan gebruiken wanneer ik vrij veel wil meenemen zoals een cursus, een boek, mijn notebook, fles water, agenda, portefeuille, make-uptasje, gsm, eten, enz) en omdat hij donkerblauwe streepjes heeft op beige katoen, en een kleurrijke hanger. Ik word gewoon blij van ernaar te kijken!


Ik heb hem nog maar net en heb hem nog niet gebruikt, maar dit is hoe ik hem in de zomer bijvoorbeeld zou stylen. Jammer genoeg is het buiten nog niet warm genoeg om jurkjes te dragen.

Zo, dit zijn mijn nieuwe vegan accessoires die ik wilde delen :)
Volgende blogpost zal - eindelijk - gaan over de DIY projectjes met koperverf op mijn kot!

Veel liefs,
Manon

Accidentally vegan accessories haul

Lieve bloglezeressen,

Omdat ik mijn post over mijn recente make-up haul (hier) al lang genoeg vond, schrijf ik een aparte post om jullie te tonen welke make-upborstels ik gebruik. Ik gebruik Real Techniques, die kan je vinden in de Di, op Boozyshop.nl en op de website van Real Techniques zelf. Zowel op Boozyshop als op de site van Real Techniques zijn de verzendkosten heel laag dus als je geen Di in je buurt hebt of ze hebben niet de borstel die je zoekt, raad ik je zeker aan om ze online te bestellen! Ik heb al beide websites gebruikt. Boozyshop levert sneller aangezien ze in Nederland gevestigd is.

 Dit zijn mijn make-upborstels van Real Techniques. De middelste is voor blush. De grote is voor (fixerend) poeder, en de kleine - voor oogschaduw - heb ik nog niet gebruikt omdat ik zelden oogschaduw draag, maar ze zat in het setje en ik zal ze zeker ooit wel kunnen gebruiken.


Zoals jullie al konden zien in mijn recente make-up haul is dit mijn foundation borstel. Sommige mensen gebruiken liever een sponsje omdat ze vinden dat borstels strepen maken, maar heel rechte, dikke borstels zoals deze maken (bij mij alleszins) geen strepen. Ik wil geen sponsje gebruiken omdat ik nogal fobisch ben van sponzen in het algemeen, aangezien die superveel bacteriën opnemen. Je kan een beauty blender sponsje ook wel wassen, maar toch. Geef mij maar een borstel, die kan ik heel goed wassen met mijn cleansing gel:



Deze borstels gebruik ik voor respectievelijk blush en fixerend poeder. Ik kocht deze omdat ik de grote borstels niet kan meenemen in mijn make-uptasje en ik wilde afsluitbare borstels zodat wanneer ik ze los meeneem in mijn handtasje wanneer ik uitga, ze beschermd zijn en niet in aanraking komen met vuil (bv via geld). Voorlopig gebruik ik mijn grote, smalle blushborstel voor bronzer en deze 'retractable' blushborstel voor blush. Ik ga binnenkort een van deze contour borstels kopen voor mijn bronzer:

Ik weet nog niet juist welke; de kleinere roze is compacter om te vervoeren en handig doordat ik hem rechtop kan zetten en ik hem dus niet moet neerleggen tijdens het schminken, maar de grote koperen uit de Bold Metals Collection is natuurlijk gewoon fabulous, haha. De Bold Metals flat contour borstel is ook echt meer 'plat', en ik ben meer gewend - van toen ik Benefit Hoola bronzer gebruikte - om te contouren met een smalle platte borstel. Ik ben er dus nog niet uit welke het zal worden!


Welke make-upborstels gebruik jij?

Veel liefs,
Manon


Real Techniques vegan make-up borstels

Liefste bloglezeressen,

Onlangs ben ik voor het eerst (!) binnen gegaan bij Kiko in Hasselt. Ik kende Kiko van in Bologna maar heb eigenlijk nooit opgezocht of ze op dieren testen en heb er nooit aan gedacht om er iets te kopen. Tot nu dus! Ik kocht een nieuwe bronzer, een nieuwe highlighter en een eyeliner stiftje.

Deze bronzer is precies wat ik zocht: een matte bronzer in een astint om te contouren. Als ik mijn gezicht contour, wil ik schaduw creëren en geen 'bronzed goddess' effect krijgen met een donkere shiny plek op beide kaken. Als je bronzer op andere plaatsen aanbrengt is een ander soort, schitterende bronzer wel leuk, maar om te contouren zocht ik deze uit samen met de verkoopster die me hielp en die heel goed luisterde naar wat ik wilde, wat heel aangenaam was. Deze bronzer is ook zeer draagbaar voor overdag. Hij ziet er heel natuurlijk uit. Je kan er meer van aanbrengen als je een serieuzere schaduw wil creëren voor 's avonds, maar hij is niet te donker, waardoor je kan opbouwen. Ik dacht eerst dat ik hem te subtiel vond in de spiegel van de winkel, maar nu vind ik hem eigenlijk precies goed. Ik draag hem bijna elke dag wanneer ik make-up draag.


De highlighter heeft een klein sponsje. Ik heb dat eigenlijk liever niet, omdat je het niet kan reinigen of vervangen en het dus niet erg hygiënisch is, maar het was de enige highlighter die ze nog hadden dus ben ik er maar voor gegaan. Hij was helemaal niet duur, en ik heb al véél te lang geen highlighter meer gehad (omdat mijn vorige van Benefit vervallen was - ja, make-up vervalt! Check op het product het aantal maanden dat je het mag blijven gebruiken. Sommige dingen blijven maar 6 maanden goed.)

Deze eyeliner smeerden ze me aan aan de kassa en was inderdaad wel erg gemakkelijk om aan te brengen. Ik was zo blij dat ik een cruelty-free make-upmerk gevonden had dat ik hem ook gekocht heb. Ook deze was totaal niet duur! Ik weet de juiste prijs niet meer, maar het was minder dan 10 euro. 

In Europa mag er niet meer op dieren getest worden, maar bedrijven die ook op de Chinese markt verkopen zijn daar verplicht om hun producten te testen op dieren. MAC test dus wel degelijk op dieren ook al doen ze dat niet in Europa. Dat vind ik zo verschrikkelijk dat ik het niet meer over mijn hart krijg om nog steeds MAC te blijven kopen, hoe goed ik de producten ook vind.

Ik heb een heel semester zonder foundation doorgebracht (ik had wel goede concealer, helaas van MAC, maar ik gooi niet opeens alles weg, ik ga gewoon geen nieuwe producten meer kopen die op dieren getest worden) omdat ik vroeger Dream Matt Mousse van Maybelline had, maar dat is ook niet cruelty-free.
Ik heb één keer een mousse besteld - samen met een blush die veel te glinsterend bleek, een mascara die mijn wimpers enkel zwarter maakte maar niet voller of langer, en ik denk ook nog een ander crappy product dat ik me niet eens herinner - op een Nederlandse biologische cosmeticawebsite en die was totaal niet wat ik zocht. Je zag amper een verschil of ik nu wel of geen foundation op had en ik weet dat er vrouwen zijn die dat net zoeken, maar ik hoor niet bij die groep. Als ik make-up koop en draag, wil ik dat ik er effectief significant beter uitzie dan ik er uitzie wanneer ik 's morgens opsta, en niet exact hetzelfde maar gewoon 50 euro armer. Ik was dus zo teleurgesteld en knorrig dat ik mijn geld weggegooid had aan zulke nutteloze make-up, dat ik de zoektocht naar cruelty-free foundation toen gestaakt heb. Ik was ook echt gebrand op de consistentie van mijn vorige foundation, namelijk die mousse structuur, en ik wist dat dat ontzettend moeilijk te vinden was bij andere merken. En ik zou geen tweede keer tevergeefs een hoopvolle poging ondernemen om online een mousse te kopen van een onbekend merk. 

Zopas passeerde ik de Ici Paris XL en zag ik in mijn ooghoek de welbekende letters prijken op een grote kast. Zag ik dat goed? In België? Urban Decay. Een onweerstaanbare kracht zoog mij van mijn pad recht de winkel in en voor ik het wist zat ik in een make-upstoel met een vriendelijke specialiste die me hielp met het kiezen van een kleur van foundation. Wat ik leuk vond, is dat dit meisje werkte voor Urban Decay en dat ze heel professioneel was in die zin dat ze goed wist wat 'cruelty free' en 'vegan' precies inhoudt. Ter info: Urban Decay heeft dus enkel kunstmatige borstels, ze zijn volledig cruelty free (niet getest op dieren) en het grootste deel van hun aanbod is ook vegan (vrij van dierlijke ingrediënten). Ik ben namelijk tamelijk voorzichtig met aan te brengen dat ik vegan ben omdat veel mensen nog altijd niet echt weten wat het is, of ze kijken je nogal bevreemd aan; maar dit meisje vond het heel normaal. Een verademing :) Ik ging dus naar huis met - eindelijk - een nieuwe, vloeibare foundation. Ik heb me mentaal over mijn mousse heen moeten zetten, maar intussen kan ik je zeggen: ik ben helemaal dol op de Naked foundation! Ik breng hem aan met een borstel (van Real Techniques, gekocht in de Di) en ook dat is iets wat ik ervaar als een verademing. 


Elke dag wanneer ik mijn foundation aanbreng, voel ik me terug de vijfjarige Manon in Marie Siska in Knokke waar ik in mijn kindertijd vele zomers heb gespeeld in de speeltuin en mijn gezicht geschilderd werd in een of ander dier. Het gevoel van die koude vloeibare verf met de zachte haren van het penseel op mijn huid vond ik altijd zo leuk, en mijn foundation routine herinnert me daaraan. Het is zoiets klein, maar elke keer maakt het mij blij. Een ander voordeel ten opzichte van mijn oude foundation (de mousse) is dat ik dus geen vuile vingers meer heb nadat ik mijn make-up aangebracht heb nu, want de mousse moest ik met mijn vingers aanbrengen. Bovendien bevat de Dream Matt Mousse niet één maar een heel arsenaal aan parabenen, en bevat Naked van Urban Decay er geen één. Precies wat ik nodig heb dus.

Zo, dat waren mijn recente make-up aanwinsten :) ! Ik denk eraan om binnenkort misschien een make-up routine post te maken, met alle make-up producten die ik standaard gebruik, maar wat me een beetje tegenhoudt is dat ik nog enkele MAC producten gebruik die ik nog heb en ik wil daar liever geen publiciteit meer aan geven. Misschien wacht ik dus nog een poosje tot ik ook die heb kunnen vervangen. Ik zal vast ook wel een goede blush en fixerend poeder vinden van een cruelty-free merk :) Als er iemand een aanrader heeft, dan mag je mij dit zeker laten weten!

Veel liefs,
Manon 

Cruelty-free make-up haul ♥