Dingen die in 2015 mogen blijven

Als je verwacht dat dit een ludieke luchthartige post gaat worden, klik je best nu weg. Dit is een niet-exhaustieve lijst dingen waar ik helemaal klaar mee ben en die voor mij in 2015 mogen achterblijven:

1) jongens of mannen die zichzelf het privilege toegekend hebben om te mogen claimen hoe een vrouw eruit hoort te zien. Hoe vaak ik al heb mogen horen dat het 'toch zo jammer is dat zo'n mooi meisje een piercing heeft', of dat ze 'toch echt niet begrijpen waarom een knappe vrouw zich zo verminkt', het komt me de strot uit. Waar halen deze mannen de gedachte dat hen het recht toekomt om hun schoonheidsideaal (dat blijkbaar piercingloos is) dat mij absoluut gestolen kan worden op te dringen aan een vrouw? Waarom denken zulke mannen dat het mij een knijt kan schelen wat zij ervan denken hoe ik eruit zie, en waarom beseffen ze niet dat niet de hele wereldbevolking continu bezig is met het strelen van hun heteroseksuele mannelijke oog? Waarom beseffen ze niet dat ik eruit zie zoals ik eruit zie omdat ik dit ZELF mooi vind, omdat ik dit ZELF graag wil en omdat ik mij er ZELF goed bij voel?

2) jongens of mannen die zo kortzichtig zijn dat ze het 'jammer vinden dat een meisje zoals mij(??) veganistisch is' 'want dat is niet aan u te zien'. Alsof alle vrouwen in hun denkkader moeten passen en als je gedrag vertoont, overtuigingen of uiterlijke kenmerken hebt die NIET binnen dit ideale clichéplaatje passen, word je beschouwd als een spijtige zaak. Sorry voor mijn woorden (of eigenlijk niet) maar ik moet kotsen van dit soort mannen, blijf mij aub gespaard in 2016 dankjewel xoxo.

3) mensen op restaurant die vragen of ik 'ook geen vis eet'. Ik ben het beu om uit te moeten leggen dat vissen geen planten zijn, het is niet mijn schuld dat je niet hebt opgelet in de tweede kleuterklas.

4) mannen die doen alsof dingen te maken hebben met het feit dat je een vrouw bent (of zij een man) maar die gewoon te simpel zijn om te beseffen dat gender niet het enige is dat menselijk gedrag stuurt en die niet beseffen of niet willen toegeven dat ze het gewoon gemakkelijk vinden om alles daarmee te verbinden omdat het denken aan concepten zoals 'persoonlijkheid', 'aanleg', 'talent', 'intelligentie', 'humeur', 'karakter', 'opvoeding' te hoog gegrepen is voor hen.

5) mensen die vinden dat vrouwen niet mogen vloeken en dat vrouwen ladylike horen te zijn. Als je zo breekbaar bent dat je het niet aankan wanneer een vrouw haar woorden niet veertig keer wikt en weegt voordat ze ze uitspreekt tegen jou, kan je beter terug in je tijdmachine stappen naar de jaren '50.

6) mensen die het woord neger of negerin gebruiken.

7) mensen die 'politiek correct' minachtend als een spotwoord gebruiken.

8) onvriendelijke conducteurs, onvriendelijke loketbedienden, onvriendelijke chauffeurs, onvriendelijke winkelbedienden. Onvriendelijke mensen in het algemeen.

9) mensen die zichtbaar kauwgom kauwen.

10) mensen die klagen over mensen die leggings als broek willen dragen alsof dat een staatszaak is.

11) mensen die enkel naar zichzelf luisteren en geen oor hebben naar jouw reactie. Anders moet je gewoon tegen de spiegel gaan praten.

12) vrouwen die roddelen over andere vrouwen hun uiterlijk en niet doorhebben dat dit bijdraagt aan hun eigen onzekerheid.

13) artikels op websites van vrouwenmagazines die handelen over het al dan niet acceptabel zijn van vrouwelijke lichaamsbeharing die blijk geven van de grootste bekrompenheid die er te vinden is, alsof hun 'goede vriend' met wie ze een gesprek hadden en die - ik gebruik het exacte woord - schaamhaar 'degoutant' vindt, de norm is. Ik dacht dat dit soort kneuterigheid iets was dat uitsterft nadat je de middelbare school achter je gelaten hebt maar blijkbaar ben ik mis en bestaan er nog volwassen volgroeide geesten die zich bezig houden met zulke onbenulligheden. Totally done met alle vormen van kneuterigheid, please stay in 2015.

14) (bekende) mensen die wel beweren voor gelijkheid van mannen en vrouwen te zijn maar zichzelf 'zeker geen feministe' noemen (zoals die Sandrine) alsof dit iets is wat geschuwd moet worden. Brrrr, gelijkheid! Kom er vooral niet voor uit dat je daarvoor streeft. Spreek vooral niet uit dat je het huidige patriarchale klimaat in onze maatschappij niet ondersteunt. Wees voorzichtig en lief, een lief lammetje dat wel een heel klein tikkeltje voor gelijkheid is maar niet teveel! Of zoals een gast op Tinder vroeg aan iemand: 'can't you be empowered and quiet?'


Welke dingen wil jij in 2016 niet meer tegenkomen?

Liefs,
Manon

Voornemens maken 101

Nog een weekje, en het is zover: de avond die velen onder ons niet al te nuchter zullen doorbrengen en die het begin zal vormen van een nieuw jaar, een nieuw jaar dat er één zou kunnen worden met nieuwe goede ideeën waar toch niets van zal komen (ik ga vanaf nu alles helemaal zelf maken, ook mijn mayonaise!) en nieuwe beslissingen waarvan onze beste vrienden spontaan in een respectvolle maar toch niet minder waanzinnige schaterlach schieten (ik ga vanaf nu nooit meer te laat komen!).
Omdat ik na 17 jaar (ik heb het nageteld) dagboekervaring eigenlijk toch wel getraind zou moeten zijn in het schrijven van lijstjes inclusief goede voornemens, wil ik jullie (én mezelf) dit jaar behoeden voor de valkuilen van het voornemenslijstjesmaken. 

Daar gaan we dus: hoe maak je goede voornemens die je niet reeds op twee januari de vuilbak moet ingooien?

1. Wat wil ik?

Eerst en vooral moet je jezelf afvragen: wat wil ik? Dat klinkt als een voor de hand liggende vraag waar je niet echt stil bij denkt te moeten staan, maar het is eigenlijk echt niet zo evident om te beseffen wat je écht wilt (en wat je eigenlijk gewoon 'wel leuk zou vinden' mocht je het kunnen/doen/hebben). Wat is voor jou een prioriteit in je leven, en wat eigenlijk niet? Wat wil je eigenlijk alleen maar omdat er een leegte is die je ermee hoopt te kunnen vullen? Wat wil je eigenlijk alleen maar omdat je jezelf bent beginnen wijsmaken dat je gelukkiger zou zijn wanneer je het deed of had? Wat wil je eigenlijk alleen omdat je je spiegelt aan iemand die je bewondert en omdat je denkt dat het nastreven van die eigenschappen jou meer zal doen lijken op dit soort persoon? Wat wil je eigenlijk alleen maar omdat je in de menselijke val bent gestapt om je te laten overhalen dat je een bepaalde behoefte had, die er eigenlijk niet is? Welke behoeftes zijn schijn, welke heb je echt? Sommige dingen lijken aantrekkelijk, maar het streven ernaar ligt niet binnen jouw prioriteiten, en het op een waslijst aan voornemens plaatsen die je daardoor toch niet zal kunnen volbrengen, werkt enkel demotiverend. Als je helemaal niet van sporten houdt, zet dan niet op je lijstje dat je in 2016 elke dag wil gaan joggen.
Tip: denk eens na wat jou gelukkig maakt. Dat wat je echt gelukkig maakt is wat je meer zou moeten doen. Zo eenvoudig is het eigenlijk.

2. Ken jezelf

Dit hangt samen met punt 1. Kijk naar vorige jaren, en trek je conclusies. Hoe belangrijk vind je het eigenlijk om 6 kranten te lezen per dag is één vraag (overeenkomend met de vraag 'wat wil ik') maar een andere vraag is: heb ik ooit ook maar één stap gezet in de richting van wat ik me nu ga voornemen? Met andere woorden: er is een torenhoog verschil tussen de beslissing om vanaf nu elke week een boek te lezen indien je je niet herinnert wanneer je je laatste niet-studie-gerelateerde boek las, en de beslissing om elke maand minstens één boek te lezen dit jaar. Ik fantaseer over taferelen waar ik in het licht van de opkomende zon sta te squatten terwijl mijn havermeelpannenkoekjes liggen te bakken in de pan en ik er al een halfuur hardlopen, twintig minuten lenigheidsoefeningen en dertig pull-ups aan mijn denkbeeldige deurstang op heb, maar who am I kidding. Ik gebruik geen wekker (ik ben een nachtmens), mijn laatste squat was toen ik vorige week boven de bril van de wc in een café hing, ik heb nog helemaal geen deurstang en mijn lenigheidsoefeningen beperken zich tot het stretchen voor de luchtacro les begint en het stappen over grote regenplassen op de stoep. Als ik een voornemen wil maken dat mij in de richting brengt van mijn doel, moet ik beseffen dat ik tot op de dag van vandaag nog maar weinig stappen gezet heb in die richting, en dat ik dus maar beter geen onrealistisch grootse dingen noteer als voornemen. 


3. Wees mild en realistisch

Zo komen we dus bij punt 3. Hou rekening met je huidige gewoontes, de dingen die je tot nu toe al gedaan hebt die je dichter bij het doel van je voornemen gebracht hebben. Hoe minder dingen dat zijn, hoe milder je gaat moeten zijn voor jezelf. Eet je al voor 5 dagen op 7 vegetarisch en zou je graag 7/7 vegetariër of misschien zelfs veganist worden, dan sta je dichterbij je doel dan wanneer je nog bijna iedere dag je dagelijkse Vlaamsche kost eet met vlees, patatten en groenten. Je kan onmogelijk het ultieme streefdoel voor ogen houden en op basis daarvan een rechtstreekse stap noteren als voornemen. Ik eet enorm graag chips, dus beslissen dat ik vanaf nu geen chips meer eet omdat het ongezond is, is onhaalbaar. Beter is het bijvoorbeeld om te beslissen enkel nog kleine zakjes te kopen en er zo minder te eten. Ik ben een nachtmens, dus beslissen dat ik vanaf nu om halfelf ga slapen iedere nacht, maakt me gedoemd om te mislukken in mijn voornemen. 00u op een gewone weekdag is al veel haalbaarder. Zo moet je kijken naar al de dingen die je wil, dan kijken naar de stapjes die je al hebt ondernomen, en dan een stap noteren als voornemen. 
Tip: gebruik het woord 'minstens'. 'Minstens 1...' 'Minstens 1x per week', ... Dit is helemaal niet onhaalbaar want mikt op een minimum, en tegelijk erg bemoedigend omdat het de mogelijkheid open houdt dat je zelfs meer zal doen.


4. Wees concreet

Dat noteren mag absoluut niet te vaag gebeuren. 'Meer sporten' is geen voornemen. 'Gezonder eten' ook niet. Schrijf anders gewoon een voornemenslijst van één punt en benoem het met 'een beter mens worden', dan heb je meteen alles. Zo werkt het niet. De meeste mensen willen gelukkig zijn en willen daar zelf aan werken. Het maken van een voornemenslijstje zou dat makkelijker moeten maken, niet moeilijker. Vage dingen opschrijven maakt het jezelf moeilijk, want het werkt ontmoedigend. En als je het ene ding hebt opgegeven, zal je gauw het hele doel weer ergens in een laatje gooien waar je pas weer naar gaat kijken als de volgende 1 januari eraan komt. Wees concreet en noteer duidelijke, praktische, precieze dingen. Benoem de dingen. Baken de dingen af. Wat, hoe, hoeveel, hoe vaak, hoe snel, onder welke voorwaarden, met welke specifieke uitzonderingen (bv. weekend).
Hoe specifieker je bent, hoe waarschijnlijker het is dat je de stapjes zal ondernemen die je naar je doel toebrengen (op voorwaarde dat je punt 3 in acht genomen hebt en realistische stappen genoteerd hebt) ! 

Zo. Ik hoop dat ik je hier een beetje mee heb geholpen, en wens iedereen die een voornemenslijstje wil maken voor 2016 veel plezier en succes met het schrijven, want eigenlijk is er niets leuker dan bedenken wat je eigenlijk graag wil en wat je daar voor gaat doen in het jaar dat nadert.

Veel liefs,
Manon

Lush haul ♥

Liefste allemaal,
Het is weer een tijdje geleden, maar ik heb gisteren een van mijn lievelingswinkels bezocht om wat nieuwe producten te kopen die ik nodig had. Mijn shampoo, droogshampoo en favoriete bodylotion (in de vorm van een 'massage bar') waren op, dus tijd om nog eens naar de Lush te gaan!

Deze droogshampoo heb ik nog nooit geprobeerd maar vond ik leuk omdat hij niet alleen vegan is maar omdat er ook geen drijfgas inzit en de fles veel beter voor het milieu is dan de typische droogshampooverpakkingen. 

Dit is mijn favoriete scrub, die ik ontdekte tijdens mijn Erasmus in Bologna vorig jaar. Hij ruikt zo lekker dat je hem wel zou willen opeten.

Nieuwe shampoo bar! Vaste shampoos zijn handig omdat je er heel lang mee doet, ze bevatten geen parabenen en ze hebben geen wegwerpverpakking (ik heb een metalen doosje van Lush waar ik hem instop). De meeste producten bij Lush zijn ook vegan, zo ook deze shampoo. Hij heet Montalbano en bevat citroen en olijven waardoor hij heel fris ruikt.

Dit is een massagebar ('Tender is the Night') maar ik gebruik hem als bodylotion omdat ik geen vloeibare bodylotion bij Lush wil kopen aangezien daar parabenen inzitten, maar hij ruikt vooral gewoon hemels. Ik draag hem eigenlijk ook als parfum in mijn hals omdat iedereen altijd vraagt 'wat die lekkere geur is' als ik me ermee heb ingesmeerd, wat betekent dat hij ook wel voor een parfum kan doorgaan! Net als de shampoo bewaar ik deze bar in een blikken doosje dat je speciaal daarvoor kan kopen. 

Toen ik aan de Lush verkoopsters vertelde dat ik zo van de geur van die massagebar hield, zeiden ze mij dat er ook effectief een parfum van bestaat. Ik probeerde de vloeibare versie in een flesje maar vond de smeerbare versie in het potje nog net iets meer lijken op de massagebar. Je kan hem ook op je haarpunten aanbrengen!

Wat zijn jouw favoriete Lush producten? :)

Veel liefs,
Manon

Over brandwonden en capsule closets

Er zijn zo momenten waarop je alle dingen die er doorheen de dag gebeuren, ziet door een gitzwarte  depri bril. Ik denk dat iedereen die momenten, misschien zelfs dagen of langere periodes wel kent. Maar er zijn ook momenten waarop ik op een of andere magische wijze alles zonder veel moeite in een positief licht zie. Dit is zo'n moment, en ik dacht: dit moet ik even vastleggen, zodat ik er tijdens pessimistische momenten naar terug kan komen en mezelf eraan herinneren hoe het ook kan.
Ik merkte zonet op dat ik mij geradbraakt voel. Ik heb een redelijk drukke dag gehad, waarop ik onder andere het grootste deel van de inboedel van mijn kamer heb ingepakt zodat het al klaar staat om binnenkort te verhuizen naar mijn nieuw kot, waarna ik mijn eerste les luchtacrobatiek heb gehad. Tijdens het verplaatsen van mijn leger cactusjes heb ik me aan één van hen pijn gedaan waardoor mijn hand nog steeds wat prikt, mijn huid is op sommige plekken opengebrand door het doek tijdens de luchtacro, en mijn hele lichaam doet pijn door weet ik veel welke spieren ik allemaal gebruikt heb. Ik ben door de stortregen naar mijn kot (ongeveer de andere kant van Gent) gefietst en ben nu stilaan aan het drogen. Mijn keelontsteking die een verkoudheid is geworden is nu een iets hevigere verkoudheid. Maar het maakt allemaal niet uit.

Mijn kamer is kaal en ongezellig, maar ik zie hoe mooi mijn kledingrekjes eruit zien wanneer er maar een minimaal aantal kleding aan hangt en krijg inspiratie voor mijn nieuwe kamer, waarin ik ga proberen een capsule kleerkast te starten (waarover later meer!). Ik zie hoe mooi mijn bureau zou kunnen zijn als ik hem vanaf nu minimalistisch hou. De leegheid van mijn kamer geeft mij inspiratie voor wat ik met mijn nieuwe kamer wil doen.

Ik ben geradbraakt, maar ik had ongelooflijk veel plezier tijdens en na de les luchtacro vandaag. Het was sinds mijn halfjaar in Bologna geleden dat ik nog aerial silk gedaan had, en ik vind het zo een prachtige sport. De meisjes die ik leerde kennen waren ook heel leuk en sociaal, en de lesgeefster die een vriendin van een vriendin is en die ik al eens eerder had gezien, is een vrolijk en lief persoon waardoor het allemaal heel ontspannen was. Ik besef (terug) hoe graag ik eigenlijk sport, hoe leuk ik het vind om iets te doen dat fysieke inspanning vergt. Hoe zalig dat voelt, zeker als je die energie deelt met anderen, en hoe blij ik me erna voel.

Ik was zonet doorweekt, maar ik heb vandaag van veel mensen gehoord hoe mooi ze het nieuwe, speciale ribfluwelen salopetje vonden dat ik aanhad. Ik koop soms vreemde dingen die ik nog nooit bij iemand anders gezien heb (mijn zus weet dit ook, zij heeft dit baggy salopetje gevonden voor mij) en ik ben dus altijd wel prettig verrast als iemand anders ook mooi vindt wat ik draag, zeker als het meerdere mensen zijn op eenzelfde dag.

Ik ben doodmoe, maar ik heb de perfecte rode trui/jas kunnen vinden die ik in een ooghoek bij een super mooi geklede vrouw gezien had die ik vorige week voorbij had zien lopen. Ik heb hem gevonden, en ze hadden hem nog in mijn maat. Mijn geluk kon niet op.

En ten slotte was ik wat te laat bij mijn Afghaans metekindje dat ik sinds vorig schooljaar help met Nederlands, omdat ik nieuwe leesboekjes voor ons wilde halen in de bieb (en ook omdat ik erna rechtstreeks naar de luchtacro ging en dus last minute nog dingen bijeen moest grabbelen zoals de retainer voor in het gaatje van mijn piercing, aangezien die uit moet als je het doek inklimt) maar de man achter de balie van de bieb was zo charmant dat het mij instant blij maakte, en ik heb mezelf  bovendien impressed door het feit dat ik nog steeds staartdelingen kan maken toen mijn metekindje daar hulp bij vroeg vandaag.

Soms lijkt het alsof er niets mis kan gaan; zelfs dingen die eigenlijk tegen zitten, ervaar je niet alsof ze tegen zitten.
Dit moment is voor mij een illustratie van mijn opvatting dat gelukkig zijn geen doel in het leven is maar een houding. Gelukkig ben je als je beslist dat je gelukkig wil zijn, en dat je altijd probeert te focussen op het positieve.


Veel liefs,
Manon

Je hoeft geen genoegen te nemen met minder

Vandaag las ik ergens in een Facebookgroep een bericht van iemand die raad vroeg bij haar situatie. Ze was aan het daten, en had een leuke date gehad met een man die twee honden had waarvan er één niet overweg kon met katten. En je raadt het al: zij had katten. Haar probleem was dat ze het gevoel had dat ze vaak op zo'n dingen stootte, die het voor haar moeilijk maakten om verder te daten met een man. Ze vond dit jammer, maar vroeg dus raad. Het verbaasde mij hoeveel reacties er waren van mensen die haar aanmoedigden om gewoon verder te gaan met die persoon (die ze nu nog maar één keer gezien had). De meeste mensen leken allemaal uit een soort van rozige, romantische wereld te komen waarin enkel gevoelens tellen en praktische werkelijkheden geen enkele rol spelen.

Ik herken dit, want ik kom zelf uit die wereld. Vroeger was ik iemand die zich liet meevoeren door een gevoel, al was dit gevoel nog pril en al fluisterde er een stemmetje in mij dat die persoon eigenlijk niet bij me paste. Ik haakte mijn karretje vast achteraan het prille gevoel en reed ermee de berg af aan honderdtachtig kilometer per uur. Voorspelbare toekomstige obstakels die zich overduidelijk in mijn vizier vertoonden, werden halsstarrig genegeerd, mijn ogen waren stijf dichtgeknepen. Ik bedekte preventief reeds alle verschillen met de mantel der liefde, en al kwam die mantel zelf volledig bol te staan van al wat ik eronder wegmoffelde, ik moest en zou die verschillen niet in de weg laten komen te staan van onze liefde. Ik had de neiging om van begin af aan allerlei tegemoetkomingen te doen in mijn hoofd. 
Op die manier zorgde ik er niet alleen voor dat ik genoegen nam met veel minder dan ik eigenlijk verwacht in een relatie of in een persoon, maar anderzijds leek het er ook op alsof ik alleen was in mijn relatie. Alsof ik aan de relatie werkte met de kracht van twee personen, met een bereidwilligheid om tegemoet te komen voor twee personen, en met een relativeringsvermogen voor twee personen. Als jij op voorhand al allerlei dingen aanvaardt van een ander (zonder dat die daar zelfs maar iets van weet), start je de relatie al met een ongelijke balans. Jij accepteert initieel al allerlei zaken, en moet al zonder dat er conflicten zijn, water in je wijn doen. Het ironische bij mij was dat verschillen die mijn partner teveel werden naar het einde toe, de doorslag gaven van zijn kant (hoewel ik uiteindelijk degene was die de beslissing moest maken dat het beter voorbij was dan, maar daar gaat het niet om) en niet van mijn kant, want ik was onvoorwaardelijk bereid elk verschil onder de mat te vegen om toch maar samen te blijven. Hoe kan het ook anders, als je al met die vastberadenheid en bereidheid gestart bent. Gevolg was dat ik dus ontzettend verontwaardigd was wanneer voor mijn partner plots een of andere (in mijn ogen) kleinigheid genoeg was om de liefde te laten opdrogen. Pas dan besefte ik dat dat gevoel van verontwaardiging van mij zo groot was omwille van het feit dat ik een gigantische berg aan tegemoetkomingen had gedaan die naast mij lagen nutteloos te wezen, bedekt onder ontelbare meters zachte luxueuze roodfluwelen stof. Het was geen mantel van liefde meer, eerder een volledig vloerkleed. En dat had ik te danken aan mezelf.

Ik ben onlangs pas echt goed beginnen beseffen wat het element van positiviteit was bij de laatste keer dat mijn hart met een scalpel aan stukjes werd gereten. Ik heb namelijk iets geleerd. En wat ik geleerd heb, merkte ik pas toen ik terug in de wijde wereld van de ongebonden zielen kwam. Ik ben sinds ik zo'n ongebonden ziel ben geworden (noem het vrijgezel, of single, wat je wil) meerdere mensen tegengekomen van wie ik initieel hetzelfde dacht als ik dacht bij mijn vorige partner. Een soort van geïnteresseerd zijn. Maar wat er nu gebeurde, had ik nog nooit meegemaakt. Het stopte daar. Ik detecteerde een bepaald iets dat stond te porren in mijn geweten, iets dat me stoorde en dat op lange termijn ongetwijfeld een boel moeite zou kosten om het te blijven accepteren, en ik stuurde het gevoel wandelen zonder mijn karretje eraan vast te haken. Het kon in haar eentje de berg af rollen, ik bleef bovenaan staan, mijn karretje steevast in de handen geklemd, mijn bijna-terug-lange manen wapperend in de wind, mijn ogen blikkerend van daadkracht en zelfrespect (oke, dat is mijn fantasie die op hol slaat, maar you get the point). Er klinkt een nieuwe stem in mij - of nee, die stem klonk reeds, maar pas nu wordt er gehoor aan gegeven vanuit mijzelf. Het is de stem die slimmer is dan de blinde, naïeve stem die mij vroeger halsoverkop mijn karretje liet spannen achter een prille interesse die mij meenam in een rollercoaster van emoties waarbij ik naar het einde toe los uit de bocht vloog en ergens in een lelijk bosje struiken belandde, het lelijke bosje struiken van de werkelijkheid.

Het voelt vreemd om plots zo realistisch te zijn geworden, maar ergens voel ik me er ook ongelooflijk veel sterker door. Ik laat kansen aan mij voorbij gaan omdat ik de elementen detecteer die de ingrediënten zijn voor een recept van rampspoed met een sausje van emotioneel drama, met als dessert een taartje van gestolde tranen geflankeerd door sorbet van teleurstelling, en als kers op de taart een stukje gebroken hart. Daarna is er nog de keuze tussen huisgebrande haat van geselecteerde bonen, of thee op basis van verontwaardiging, met een pousse-café van zelfmedelijden.
Ik ga nu voor à la carte. 

Nu ik het over eten heb, besef ik eigenlijk dat ik een gigantische, 1m65 lange wandelende paradox ben. Als het op eten aankomt, ben ik een bourgondiër. Ik eet ongelooflijk graag lekker eten, met uitzondering van eten dat vermoord moest worden vooraleer het op mijn bord terecht kon komen, of eten waarbij een moeder systematisch ontriefd werd van haar baby opdat ze industrieel gemolken kon worden, of op kleine oppervlaktes kapotgebroed moest worden om een ingrediënt te produceren voor mijn maaltijd, hoewel ik eerlijk gezegd wel soms een uitzondering maak op die laatste twee, tot ergernis van mijn eigen innerlijke morele strijd. Ik geniet dus enorm van eten, ik zie het als een van de kleine gelukjes in het leven die eigenlijk helemaal niet zo klein zijn (dat heb ik ook zopas besloten, dat geluk niets meer of minder is dan alle kleine gelukjes in het leven, en dat het niet zoiets groots is dat zich aankondigt en plots je hele leven zal overschijnen met haar gelukzalige gloed). 
Wat daarmee gepaard gaat is dat ik heel goed weet wat ik graag en minder graag eet. Sommige mensen zouden dat kieskeurig noemen. Mij goed, maar ik vind kieskeurigheid dan alleszins een goede eigenschap. 

Het bizarre is dus dat als het aankomt op eten, ik bijvoorbeeld soms dingen niet opeet als ik ze niet lekker vind, maar als het aankomt op relaties, ik vroeger al preventief aan het compromissen sluiten sloeg; nog voor er zelfs maar iets betekenisvol en waardevol genoeg was om überhaupt compromissen voor te gaan sluiten. Want begrijp me niet verkeerd, ik heb begrip en respect voor mensen die al in een jarenlange, gelukkige relatie zijn, op bepaalde hindernissen stuiten en dan, omdat ze zo'n goede band hebben en allerlei dingen samen opgebouwd hebben, bepaalde compromissen sluiten om samen te kunnen blijven. Ik bedoel niet dat deze mensen er slecht aan doen om die compromissen te sluiten. Wat ik wel bedoel, is dat mensen die na één ontmoeting (of zelfs een paar ontmoetingen) met een bepaald persoon 'een klik' voelen en ondanks de reeds ontdekte verschillen die het label 'probleem' dragen vrolijk blijven voortbouwen op die ene klik, er in mijn ogen beter aan doen om zichzelf wat tegen te houden. 
Geen enkel persoon die nieuw is in je leven (en die niet je kind is), is het waard om genoegen te nemen met minder dan je verwacht. Zo eenvoudig is het eigenlijk. Elke persoon die erbij komt in je leven, heeft initieel nog geen inherente waarde die zo groot is dat je al meteen moet beginnen met tegemoetkomingen doen, om je verwachtingen te laten vallen of bij te stellen tot er niet veel meer van over blijft. (Voor het gemak ga ik in volgende zin uit van een vrouwelijk subject, anders is hij zo goed als onleesbaar.) De enige reden waarom iemand bereid zou zijn om genoegen te nemen met een persoon en de manier waarop hij slechts aan een klein deel van haar verwachtingen voldoet, is omdat ze denkt dat ze die persoon nodig heeft voor haar geluk. 
En laat dat nu net een van de grootste misvattingen zijn die velen van ons hebben. Pas wanneer je beseft dat jij de hoofdrolspeler bent in je leven, en dat het jouw rol is om jezelf gelukkig te maken, zal er plaats zijn voor de rol van een partner. Die rol zal altijd kleiner zijn dan de jouwe, want je mag van niemand verwachten dat hij/zij moet zorgen voor jouw geluk. Een partner hoort een aanvulling te zijn op jouw leven. Je geluk moet groter worden dankzij een partner, maar moet er wel al zijn voor die partner er is. En nog belangrijker, het mag ook absoluut niet kleiner worden door een partner (wat bij mij voor een groot deel wel het geval was, hoe langer het duurde). 

Vanaf dat je beseft dat een partner enkel een zeer mooie aanvulling kan betekenen op jouw reeds aangename en gelukkige leven, en dat je hem/haar niet NODIG hebt, zal je ook niet langer genoegen nemen met minder dan wat jij verwacht van een partner. Waarom zou je dat wel doen? Waarom zou je tijd, energie en gevoelens investeren in iemand die zich aandient in je leven, waar je ook zonder kan, en die eigenlijk niet is wat jij wil, wanneer je er ook vriendelijk voor kan bedanken? Waarom zou je over een heerlijk gerecht een saus gieten die eigenlijk gemaakt is van iets dat je niet lekker vindt, wanneer je de saus ook gewoon kan laten staan? De enige reden waarom je voor een matige saus zou gaan, is wanneer je gerecht eruit ziet alsof het zo afgrijselijk slecht is dat het zelfs met een matige saus beter zou zijn. Dan heb ik maar één advies: doe iets aan je gerecht. Verander je leven. Werk aan jezelf. Niemand hoort zo happig te zijn naar een matige saus. 

Vanaf dat je inziet dat een partner geen enkele noodzakelijkheid bezit, verdwijnt ook je onweerstaanbare neiging om alle verschillen tussen jou en een mogelijke potentiële partner met de mantel van je nog niet eens bestaande liefde te bedekken. 

Ik besef dat ik dat geleerd heb, en mijn mantel-die-een-volledig-vloertapijt-was is een fabulous Max Mara camel coat geworden, en sure as hell dat ik niet van plan ben daar nog een knijt mee te bedekken.

PS. O ja; de kattendame gaf ik dezelfde raad (weliswaar verkort), en ze was het volledig met me eens. Ze liet weten dat ze teveel van haar katten hield om een onmogelijke toekomst tegemoet te gaan met een man met wie ze niet kan samenwonen omdat zijn Stafford haar katten zou verslinden. (Ook dat zei ze weliswaar niet in die woorden. Mijn fantasie, je weet wel).

Veel liefs,
Manon



Mijn 4 favoriete bikinimerken 2015

Liefste bloglezeressen,

Ik ben terug van véél te lang weg geweest. :) De afgelopen maanden waren nogal complex, ze lijken zomaar voorbij te zijn gegaan aan mij, omdat ik sinds mijn terugkomst van Italië eind januari mijn leven maar op een halfslachtige wijze terug opgepikt heb in België. Het is veel moeilijker dan gedacht om in het buitenland te gaan leven en terug te keren, en bovendien ben ik sowieso iemand die veel te veel nadenkt, waardoor alles de laatste maanden voor mij een groot vraagteken was, en ikzelf daardoor zo goed als verlamd leek in mijn doen en laten. Na enkele crisismomenten en wat emotioneel gerollercoaster is het intussen tot me doorgedrongen dat ik niet langer als een half geautomatiseerd organisme verder door het leven kan en dringend weer wat moest doen met mijn creativiteit, de dingen die me interesseren, en de dingen die ik moet doen (zoals mijn studies), want die zweefden allemaal ergens rond in het onbepaalde, en er werd hoe meer tijd er verstreek steeds minder - om niet te zeggen, niets meer - mee gedaan. Jawel, ik durf zelfs zeggen dat ik mij slechts een vage schim waande van de enthousiaste energiebol die ik me van nature voel. Ik leek alleen nog maar te bestaan, maar niet meer te leven.
Dat is allemaal goed en wel voor een tijdje, maar of je het nu wil of niet, je wordt uiteindelijk wel geconfronteerd met jezelf. Of althans, dat gebeurde (gelukkig) bij mij, doordat ik voortdurend nadenk.


Ik ben dus ook terug met mijn blog, en hoewel ik nog geen dagelijkse posts zal kunnen plaatsen (de examens komen er ook weer aan), is hier een sprankelnieuwe blogpost, de eerste sinds lange tijd, en nog lang niet de laatste. Mag ik je voorstellen; mijn 4 favoriete bikinimerken, versie 2015 !

Made by Dawn

Made by Dawn bikini's worden ontworpen door Dawn Peterson, afkomstig van Hawaï. Zij en haar man richtten het label op in Santa Barbara (Californië, VS). Ik vind de bikini's prachtig door hun bijzondere eenvoud: ze zijn tegelijkertijd simpel en uniek door hun speciale snit en de mooie stoffen. Ze zijn gemaakt om met gemak in te kunnen bewegen (Dawn surft zelf ook). De bikini's worden vervaardigd in Californië, waardoor je dus een normale prijs voor arbeid betaalt in tegenstelling tot de goedkope prijzen die we (jammer genoeg) gewend zijn geraakt door modehuizen die de productie van hun goederen laten doorgaan in lagelonenlanden.

Petal Top & slip - in Twilight | Coco top & slip - in Beach | Coral top & slip - in Cloudbreak

Coco top & slip - in Beach (in het midden op de bovenste foto)



Petal Top & slip - in Twilight (links op de bovenste foto)

Petal top & Petal slip - in Textured Stripe
Petal top & Petal slip - in Stone Stripe

De prijzen zitten tussen $94 en $233 (dit laatste is voor een zwempak; de duurste bikinitops kosten $125), in euro dus tussen €85,31 en €211,47 (duurste bikinitop €113,45).

Waar kan je Made by Dawn vinden? Ik heb de opties voor jullie overlopen, uitgeplozen en gerangschikt volgens hoe voordelig ik ze bevonden heb op basis van verzendkosten en grootte van het aanbod. You're welcome ;)
  1. Je kan de bikini's bestellen via de shop op hun website (VS, $23,50 verzendkosten oftewel €21,5). Hun eigen website heeft het grootste aanbod (67 stuks) en vind ik de beste optie gezien de kans het grootst is dat je hier zal vinden wat je zoekt. Ook al zijn de verzendkosten iets hoger dan sommige andere sites, 21,5 euro valt al bij al nog mee.
  2. Op nummer twee staan twee websites die elk op een eigen manier voordelig zijn. Enerzijds de website van The Girl and the Water (VS, slechts $9,95 oftewel €9,03 verzendkosten naar België én als je vandaag bestelt, krijg je 20% korting op alle bikini's door de code TGATW20 in te voeren tijdens het uitchecken. Bij bestellingen die meer kosten dan $250, krijg je gratis verzending). Deze website geeft 23 zoekresultaten.
    Anderzijds is er Largo Drive (VS, $9,95 verzendkosten + $0,95 per besteld item, voor bijvoorbeeld twee stuks betaal je dus in totaal $11,85 oftewel €10,76) met 27 zoekresultaten. Een beetje meer keuze dus dan The Girl and the Water. Afhankelijk van welke bikini je zoekt, is dus de ene site voor jou beter geschikt dan de andere, maar als je bikini op beide staat, ga dan voor The Girl and the Water (daar heb je korting en leveren ze goedkoper). Kijk wel eerst of je je keuze niet vindt bij nr 3 uit deze lijst!
  3. Matches Fashion: deze website is van Londen, dus je betaalt geen bijkomende invoerkosten zoals bij de Amerikaanse sites! Bovendien krijg je met de code FREEDEL gratis levering. Deze website raad ik dus zeker aan indien je je keuze kan vinden in de 13 zoekresultaten.
  4. Op nummer 4 staan opnieuw twee websites. Er is enerzijds een van de mooiste online winkels die de bikini's verkoopt: Free People (VS, $35 oftewel €31,77 verzendkosten wanneer je bestelling minder kost dan $150, maar tijdelijk is er nu gratis verzending! Je betaalt wel nog invoerkosten, net als bij de meeste Amerikaanse websites. Ik heb zelf sandalen besteld via Free People, en ik heb hoge invoerkosten moeten betalen aan de deur, ik weet niet meer exact hoeveel maar het was meer dan €50; aangezien de sandalen redelijk duur waren. Dit is een minpunt, maar ik weet niet hoeveel de invoerkosten op de andere websites zijn omdat ik daar zelf nog niet bij besteld heb). Hier zijn 9 stuks te vinden (verschillende beschikbare kleuren van dezelfde stuks niét meegerekend, dus eigenlijk zijn het er wel meer).
    Anderzijds is er Planet Blue ($40 internationale verzendkosten oftewel €36,30), met 14 zoekresultaten. Iets meer keuze dan Free People dus, maar geen tijdelijke gratis verzending. Vind je je ding bij Free People, dan zou ik daarvoor gaan.
  5. Need Supply ($15 internationale verzendkosten, oftewel €13,61) levert 8 zoekresultaten op.
  6. Je vindt eveneens een beperkt aantal stuks op de website van Nasty Gal ($15 internationale verzendkosten oftewel €13,61 en gratis internationale verzending boven $150), deze website geeft 6 zoekresultaten (3 bikini's dus).
  7. Lisa Says Gah geeft 4 zoekresultaten oftewel 2 bikini's, maar deze site raad ik af: $52 internationale verzendkosten.
  8. Je vind ook 16 zoekresultaten op de website van Wet Sand (VS, €76,05 internationale verzendkosten bij gebruik van kredietkaart, €80,05 bij gebruik van PayPal. Deze site raad ik dus absoluut af).

Hou er rekening mee dat je bij Amerikaanse websites vaak sowieso nog invoerkosten moet betalen bovenop de verzendkosten. Probeer dus zeker voor een zo goedkoop mogelijke optie van verzending te gaan rekening houdend met of je de bikini vindt die je zoekt, zodat de importkosten wat gecompenseerd worden.

She Made Me

She Made Me is een Australisch merk dat handgemaakte gehaakte bikini's (en zwempakken) verkoopt, geïnspireerd door de jaren '70. Hier zie je mijn favoriete stukken:

Essential Bralette bikinitop & Essential Tie Side bikini slip - in Charcoal

Essential Bralette bikinitop & Essential Cheeky bikini slip - in Natural

Essential Bralette bikinitop & Essential Tie Side bikini slip - in Sand


Essential Gathered bralette bikinitop - in Sunshine


Essential High Waisted bikini slip - in Charcoal


Essential Halter bikinitop

Er zijn verschillende soorten slips verkrijgbaar: Mini, Brazilian, Tie Side, Cheeky en High Waisted.
Hier zie je het verschil:


Ik heb niet bij alle foto's de soort slip erbij kunnen zetten omdat ik de achterkant niet kon zien, maar je kan zelf kiezen welke top je met welke slip combineert :) ! Kijk voor alle modellen op de site (hier). De prijzen van She Made Me variëren tussen 64,99 AUD (46,22 EUR) en 129,99 AUD (92,45 EUR), en er is een SALE pagina te vinden op de site waar je bepaalde stuks aan kortingsprijzen vindt.

Waar kan je She Made Me kopen?

  1. Je beste optie als je alle keuze wil hebben, is de eigen website van She Made Me (35 AUD verzendkosten of €24,89. Je zal waarschijnlijk wel invoerkosten moeten betalen.
  2. Tweede beste optie als je heel veel keuze wil (namelijk 36 mogelijkheden, verschillende kleuren niet meegerekend; dus is er meer keuze), is Soleil Blue ($39 verzendkosten oftewel €35,40). Ook hier komen waarschijnlijk importkosten bij.
  3. Als je je ding vindt tussen de 19 resultaten op de website van Matches Fashion, dan is deze de voordeligste optie met de gratis levering door de code FREEDEL, en het uitblijven van importkosten gezien deze winkel zoals boven vermeld in Londen gevestigd is.
  4. Als je niet vindt wat je zoekt bij Matches Fashion, kan je voor Revolve Clothing gaan (keuze uit 18 stuks). Hier betaal je €9,10 verzendkosten wanneer je aankoop minder dan $100 bedraagt, en krijg je gratis verzending wanneer het meer is dan $100 (dit is hoogstwaarschijnlijk het geval aangezien je een bikini + een top apart moet kopen en je op die manier wel geraakt aan $100. Revolve is dus geen slechte optie maar vergeet niet dat er importkosten kunnen bijkomen. Deze kan je wel reeds bij bestellen op de site betalen, zodat je weet hoeveel en zodat je dit niet aan de deur hoeft te doen!).
  5. Als je nergens anders vindt wat je zoekt, kan je misschien je keuze vinden tussen de 12 resultaten op Free People (maar die kans is extreem klein, aangezien de voorgenoemde sites zoveel keuze hebben). De verschillende beschikbare kleuren rekende ik niet mee in die 12, dus is er wel meer dan dat. Zoals reeds gezegd betaal je tijdelijk geen verzendkosten op Free People, maar normaal is het $35, en er komen nog invoerkosten bij. Dit raad ik dus af. 

Kiini

Ik ontdekte Kiini bikini's via Pinterest en was op slag verliefd op de prachtige felle kleuren, het simpele concept, de mooie pasvorm en de gehaakte elastische randen die de bikini's een boho uitstraling geven.
Kiini bikini's worden ontworpen in New York door de Turkse Ipek Irgit. Zij maakte eerst 
een bikini voor zichzelf, waarna haar man die een restaurant met boetiek uitbaat voorstelde om er een paar bikini's van haar te verkopen. Nadat ze nog een paar stuks weggegeven had aan andere zaken, bleken die allemaal ontzettend goed te verkopen, en kwam er steeds meer vraag naar. Bekende vrouwen als Dree Hemingway, Cara Delevigne, DJ Chelsea Leyland en Bar Refaeli droegen Kiini, wat de verkoop natuurlijk alleen maar sneller de lucht in liet schieten.

Bar Refaeli

Dree Hemingway

Waar kan je een Kiini bikini kopen en hoeveel kost het?

  1. In de winkel Renaissance in Antwerpen (Nationalestraat 32; Facebook pagina hier).
  2. Op de website Matches Fashion (keuze tussen 4 stuks, geen importkosten te betalen, en gratis levering met code FREEDEL), hier kosten ze €285 per setje (top en slip koop je samen).
  3. Op de website Avenue32 (keuze uit 5 stuks, binnenkort 6; tijdelijk gratis levering met code MAYFREE. Als je bestelt nadat de code verlopen is, betaal je £15 oftewel €21,09 verzendkosten.) Hier kosten ze €270 per setje, dus €15 minder dan op Matches Fashion!

Ola Feroz

Deze bikini's vind ik eveneens zo mooi om hun eenvoud. Ze zijn sexy op een subtiele manier door de streepjes die stukjes huid tonen. Ola Feroz bikini's worden ontworpen in Boca Raton (Californië, VS) door Jessica Garcia, afkomstig uit Venezuela. Ola Feroz betekent zoveel als 'woeste golf', en verwijst naar het feit dat de bikini's erop gemaakt zijn om ook aan te houden in wilde golven (gezien Jessica's eigen ongemakkelijke ervaring met andere bikini's hierbij). Sommige stuks zijn ook omkeerbaar te dragen.
Ook deze bikini's worden gemaakt op dezelfde plaats waar ze ontworpen worden en zijn daarom wat prijzig. Jessica Garcia is er heel trots op dat ze niemand betaalt om haar bikini's te dragen en dat ze haar populariteit enkel dankt aan sociale media en mond-tot-mondreclame door tevreden klanten. Als er iets versteld of hersteld moet worden aan de bikini's, dan doen ze dit voor je. 







Prijzen variëren tussen $125 en $235 (€113,56 - €213,49) voor een compleet setje, tussen $70 en $100 (€63,59 - €90,85) voor een slip, en tussen $55 en $115 (€49,97 - €104,47) voor een top.

Waar vind je Ola Feroz bikini's?
  1. Op de eigen website heb je de meeste keuze. Internationale verzending voor een bestelling onder de $150 kost $50 oftewel €45,38. Als je bestelling meer is dan $150, betaal je $40 verzendkosten oftewel €36,30.
  2. Op de website van The Girl and the Water heb je keuze uit 45 items. Top en slip koop je apart. Zoals boven vermeld, betaal je $9,95 oftewel €9,03 verzendkosten naar België en als je vandaag bestelt, krijg je 20% korting op alle bikini's door de code TGATW20 in te voeren tijdens het uitchecken. Koop je voor meer dan $250, dan betaal je geen verzendkosten.
Zo, dit waren mijn vier favoriete bikinimerken. Welke van de vier vind jij het leukst? :)

Veel liefs,
Manon